Ik zoek een...

Actueel - Nieuws

Column: Vrijheid op de vierkante meter

di 15 dec 2020 - Guido van de Wiel

Onlangs heb ik zelf gedurende tweeëneenhalve week lang de coro-nadelen van deze ziekte mogen ervaren. Flinke spierpijn, knallende koppijn doordat er gevoelsmatig een heipaal in de bulbus olfactorius direct achter mijn ogen werd aangebracht en een keel van schuurpapier bevestigden de positieve uitslag van de test. Ik was positief gemeten én ik bleef positief ingesteld. Ik probeerde van de thuisisolatie het beste te maken. Kijken wat nog wel ging in plaats van kijken wat niet meer ging. Zoeken naar vrijheid op de vierkante meter. Films kijken ging goed. Het eten bleef me smaken. Knuffelen zouden we later inhalen en dan zouden die natuurlijk nog veel bijzonderder voelen en extra intens. Eten werd door vrouw en kinderen elke keer weer klaargemaakt en klaargezet voor mijn deur. Mijn dankbaarheid was groter dan de heipaal achter mijn ogen. En gelukkig had ik niemand aangestoken.

Organize Reality
De eerste zakelijke afspraak die ik weer had nadat ik uit quarantaine kwam was met Gidion Peters. Hij vertelde mij bij binnenkomst hoe hij als ondernemer binnen de wereld van agile en scrum deze dagen in no time een nieuw label aan het assortiment had toegevoegd. Dit keer: Organize Reality. Hij liet zien hoe hij bijeenkomsten nu in virtual reality mogelijk maakte: hele begeleidingssessies wist hij sinds kort uit te voeren in een driedimensionale omgeving. Is dit de clou om de ophokplicht in kleine niet-dynamische vierkantjes van Zoom-sessies achter ons te laten? Mensen ervaren die laatste vorm van ontmoeten toch steeds vaker als moeten. Daarnaast is dat platform letterlijk en figuurlijk ook plat van vorm: het beeld versterkt het twee-dimensionale karakter en het is fijn om elkaar te kunnen zien, maar in het geheel veel minder natuurlijk dan elkaar echt spreken en gewaarworden.

High five in handomdraai
Het idee van Organize Reality? Met behulp van evenveel Oculus Rift-brillen als deelnemers ontmoet je elkaar in een virtual reality omgeving. Als voorbereiding stuur je een foto van jezelf (van buik tot en met gezicht) op. De software maakt van die foto een driedimensionale avatar, en de software snapt dat hij jouw mond op jouw keelklanken moet laten bewegen, inclusief tanden, articulatie en lachspieren. Dankzij controllers die je vasthoudt bewegen je armen in de virtuele ruimte op dezelfde manier als op de plek waar jij je fysiek bevindt. En bij de nieuwste generatie brillen heb je niet eens meer controllers nodig. Daarin herkennen cameraatjes in je bril je handbewegingen. Aan een collega op tachtig kilometer afstand geef je zo in een handomdraai een highfive.

Meer Doom dan Zoom?
De ervaring is nog het beste te vergelijken met het first-person perspective dat klassieke computerspellen zoals Doom kennen. Je kunt uit de drukte weglopen en even samen met een collega één-op-één een praatje maken. Je spraak is niet “helemaal aan” of “helemaal uit” en daarmee allesbepalend voor de meeting, maar het is net als in een gewone ruimte: als je dichterbij iemand staat, hoor je diegene beter. Verder weg wordt het geluid zachter. Dit maakt dat mensen veel sneller geneigd zijn om ook echt een bijdrage te leveren. Daardoor is deze vorm van elkaar online ontmoeten veel natuurlijker en interactiever dan Zoom. En je kunt de omgeving in één druk op de knop veranderen in de top van de Himalaya, in het strand van Honolulu of in een creatieve trainingsruimte met sheets aan de muur en een doorlopende wand waar je virtueel beschreven post-its op kunt plakken. Ik zie ook eenvoudig toepassingsmogelijkheden voor opstellingenwerk, voor coaching via Voice Dialogue (uit te breiden met verschillende maskers), het voeren van moeilijk nieuwsgesprekken in een fishbowl of dubbele fishbowl. En ook Deep Democracy-werkvormen zijn mogelijk, zoals een Check-in of de zogenaamde “soft shoe shuffle”, waarbij fysieke bewegingen input voor de oefening zijn en de impact ervan bepalen.

Open mind tijdens lockdown
Terwijl ik deze column tik, krijg ik een push-berichtje op mijn telefoon binnen. De NOS. Er staat ons een harde lockdown te wachten die zal duren tot en met 19 januari. Tijdens de uitleg en de demonstratie van Gidion kwam er ter plekke een aanvraag voor een VR-kerstborrel binnen die een klant van hem wil houden.

Als we elkaar niet op het werk kunnen ontmoeten, dan geven we elkaar maar een high five op de top van de Mount Everest. Is dat nu een mager alternatief of een sterk staaltje andersom denken? Ook al zit het slot op het dagelijks leven, dan betekent dat nog niet dat het dagelijks denken ook op slot moet. Sterker nog: de geest mag dan binnen de kaders buiten de lijntjes blijven kleuren. Graag zelfs.

Of zoals ik in een gesprek met auteur en spreker Joseph Oubelkas eens opmerkte: "Vrijheid is de kunst om tussen de tralies door te blijven kijken."

 

Guido van de Wiel (Wheel Productions) is organisatiepsycholoog, (schrijf)coach en ghostwriter. Hij is onder meer verbonden aan Verdraaide organisaties en de Veranderbrigade. Onlangs verscheen bij Kloosterhof zijn nieuwste boek Van meetbaar naar merkbaar, van duurzaam naar dierbaarEerder schreef hij boeken zoals Durf het verschil te maken, Organiseren met toekomst en Innoveerkracht. www.wheelproductions.nl



Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:
Nog geen reacties geplaatst