𝗗𝗶𝗹𝗲𝗺𝗺𝗮: 𝗚𝗲𝗽𝗮𝘀𝘀𝗲𝗲𝗿𝗱 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗹𝗴𝗼𝗿𝗶𝘁𝗺𝗲

ma 01 jun 2026

Hoe houdbaar is het vak van coach nog, nu AI-tools zo snel volwassen worden?

Je herkent het vast wel: als coach zie je je ineens gesteld voor een dilemma in je werk. Vaak begint het met een ‘nietgoedgevoel ergens over hebben’ en een twijfel over wat het ‘juiste’ is om te doen. Hoe herken je een dilemma? Welke afwegingen kun je maken en welke perspectieven kun je daarbij meenemen? En wat betekent dat voor de volgende te nemen stap? Door stil te staan en te reflecteren op dilemma’s kun je er veel van leren. In het Tijdschrift voor Coaching bespreken we elke keer een – door de lezer – ingebracht dilemma, dat door een panel vanuit verschillende perspectieven belicht en besproken wordt.

Wil jij kans maken op publicatie in het Tijdschrift voor Coaching? Denk dan mee over dit dilemma en reageer naar loes@kloosterhof.nl
De redactie beoordeelt de reflecties en selecteert er een aantal voor publicatie.

Dilemma: Gepasseerd door een algoritme
Twaalf jaar had ik een goedlopende praktijk als zelfstandig coach, met een aantal vaste opdrachtgevers als stabiele basis. Eén daarvan was een groot bedrijf waarmee ik een fijne, langdurige samenwerking had. Tot een half jaar geleden, toen het werk van die opdrachtgever vrijwel stil kwam te liggen ...

Geen conflict, geen kritische feedback. Mijn contact met HR was gewoon goed. Ik nam aan dat het om een tijdelijke teruggang ging en wachtte af. Maar na zes maanden besloot ik het gesprek aan te gaan.

Wat bleek: het bedrijf is gaan bezuinigen op coaching en maakt nu voor de gangbare trajecten gebruik van een AI-tool. HR is enthousiast. En het management ook. En, misschien vond ik dat nog wel het meest ontnuchterend, de coachees zelf zijn er razend enthousiast over. Het scheelt bovendien 75% van de kosten.

Ik stond met mijn mond vol tanden. Niet zozeer vanwege de beslissing op zich, maar vanwege hoe die tot stand was gekomen. Na twaalf jaar samenwerking had niemand mij ook maar even betrokken bij deze afweging. Geen gesprek, geen terugkoppeling, geen vraag. Ik hoorde het nu pas, een half jaar later, omdat ík het gesprek had gezocht.

Ik voelde me gepasseerd. En ik merkte dat er direct een diepere vraag opdook, eentje die ik niet zomaar opzij kon zetten: wat is mijn toegevoegde waarde als coach nog, als een AI-tool goedkoper is en kennelijk net zo goed werkt?

Coaching is voor mij iets organisch, iets wat groeit in het contact tussen twee mensen – onvoorspelbaar en niet te standaardiseren. AI is wat mij betreft het tegenovergestelde daarvan. Maar de praktijk laat zien dat niet iedereen dat zo ervaart, en dat dwingt mij om eerlijk te zijn over mijn eigen aannames.

Hoe houdbaar is het vak van coach nog, nu AI-tools zo snel volwassen worden?

Annejet van de Sluis (pseudoniem)