Ik zoek een...

Actueel - Nieuws

Coachen op een belangrijke drie-eenheid

vr 23 aug 2019 - Guido van de Wiel

Te veel vrijheid kan beklemmend werken
Sinds 2003 is het aantal zzp’ers volgens het CBS met 440 duizend toegenomen. Dat maakt dat er momenteel zo’n 1,1 miljoen werkenden zijn, die hun hoofdinkomen genereren als zzp'er. In de overgang van loondienst naar zzp’er coach ik soms deze nieuwe zelfstandigen.

Om hun nieuwverworven, vrije rol goed invulling te geven, zoeken sommigen naar wat houvast, naar wat structuur. Ineens zijn er geen targets meer, geen agendapunten waar je mee aan de slag moet, al was het maar omdat je géén collega’s hebt die je op de nérgens ingeplande vergadering van volgende week – ik schud mijn hoofd – géén antwoord schuldig hoeft te blijven... Geen vaste meetings, werkoverleggen, bila’s, standups, intervisie of pops. Te veel vrijheid kan soms beklemmend werken.

Binnenkant, buitenkant en 'even-alles-aan-de-kant'
Wat mij hielp toen ik in 2008 voor mezelf begon, was om in ieder geval elke week aan drie kanten van het zzp-bestaan invulling te geven. Het is een driedeling die ik nu nog vaak als tip meegeef aan beginnende ondernemers.

Het gaat om parallel substantieel aandacht geven aan:
1. de binnenkant van het ondernemen: denk aan het ontwikkelen van je website, het inrichten van je werkplek, het creëren van visitekaartjes, LinkedInprofiel, of ander (digitaal) drukwerk;
2. de buitenkant van het ondernemen: denk dan aan kennismakingsgesprekken, offertes schrijven, uitvoering van klussen; en last but not least:
3. even-alles-aan-de-kant: speeltijd dus – in of buiten je onderneming – om vanuit totale vrijheid opvolging te kunnen geven aan wat zich aandient.

Ten aanzien van die laatste categorie: een belangrijke reden om voor mezelf te gaan werken was om de vrijheid te hebben om ook initiatieven te starten en dingen te doen die niet meteen, of in zijn geheel niet, declarabel zijn. Of het nu mijmeren op het strand is, nostalgische filmfragmenten digitaliseren, een nieuwe werkvorm uitproberen, tot een ingezonden stuk komen voor in de krant, een onbetaalde blog schrijven, 'iets' met een vlog of spontaan overdag naar een museum.

Van hulpstructuur tot automatische kalibratie
Ik heb, de eerste jaren dat ik zzp’er was, bewust deze driedeling aangehouden. In de begintijd was dit een hulpstructuur waar ik op kon terugvallen en het gaf me een goed gevoel als ik merkte dat ik op weekbasis aan alle drie deze kanten tijd had besteed. Ook een coachee gaf onlangs aan goed uit de voeten te kunnen met deze driedeling. Hij schreef me: “Goeie tip die je geeft over de indeling op week- of dagbasis, want een onvoldaan gevoel aan het eind van een dag kan in mijn geval inderdaad te maken hebben met een scheve balans, ofwel door te veel speeltijd (schuldgevoel), oftewel door te veel met de buitenkant bezig te zijn (geleefd worden), ofwel door te veel met de binnenkant bezig te zijn (perfectionist).”
 

Inmiddels breng ik de balans tussen deze drie kanten impliciet aan en kruis ik mijn agenda niet stelselmatig meer met deze categorieën. Toch geef ik er nog steeds onbewust vorm aan. In een periode waarin het te druk is met klantaanvragen (te veel buitenkant), zie ik mezelf direct daarna ineens mijn website bijwerken (binnenkant) of beweeg ik daarna vanzelf door naar een periode van veel speeltijd (even-alles-aan-de-kant). De kalibratie verloopt steeds vaker automatisch. Alhoewel…

Speeltijd als sluitpost
Terwijl ik het belangrijk vind om speeltijd in te blijven bouwen, blijkt het soms nog knap lastig om die laatste categorie van “even-alles-aan-de-kant” goed vorm te blijven geven. De activiteiten die ik “moet” uitvoeren vullen doorgaans als eerste mijn agenda. En of dat nu zaken zijn die urgent en belangrijk zijn of alleen maar urgent, dat is maar de vraag. Voor die zaken die belangrijk zijn (en niet urgent) kan ik altijd besluiten om ze uit te stellen. Denk aan het optuigen van een nieuwe website (“kan volgende maand ook wel”) of het inrichten op de computer van een goede mappenstructuur (“ik sla het maar even op onder een mapje NOG UIT TE ZOEKEN”). Het blijft toch belangrijk, dus de klus, het idee of het nog op te pakken initiatief zal niet van je netvlies verdwijnen… Maar datzelfde punt wordt tegelijkertijd nooit urgent, dus schuift steeds weer een kwartaal, een half jaar, een jaar op... Laat staan hoe we onszelf soms saboteren om toch maar niet even alles-aan-de-kant te zetten. Veel zzp’ers drukken zichzelf in een zelfverkozen dwangbuis  en vergeten hun vrijheid te vieren, zonder spijt, schuld of schaamte. Die vrijheid vieren coachees – en ikzelf – soms te weinig. De vrijheid verwordt te vaak tot sluitpost in een wereld die feitelijk voor je open ligt.

Ik ben deze zomer weer eens verder gaan werken aan een zelfverkozen vertaling van een obscuur literair werkje. Een project dat inmiddels alweer een jaar of tien (!) een sluitpost vormt en in die tijd het stof in mijn bureaula geduldig heeft verzameld. Voelde toch wel heel fijn om er wél tijd in te steken!

Verveling als intern kompas
De coachee die ik eerder ten tonele bracht, deelde deze week twee van zijn inzichten met me. Ten eerste had hij eveneens de ervaring dat de lijst van belangrijke en niet-urgente zaken de laatste jaren telkens was doorgeschoven en dat het blijkbaar moed en discipline vergt om hier wekelijks mee bezig te zijn. En hij meldde me: doordat hij zich de laatste tijd enkel gericht had op de urgente (maar niet-belangrijke) zaken, begon hij zich, gek genoeg, te vervelen. Verveling was voor hem dus een intern kompas geworden waarop hij kon varen. Verveling betekende dat het tijd was om ergens het roer om te gooien in zijn activiteiten en zijn werkverdeling.

Ik sluit af met een bijpassende tegeltjeswijsheid: “Working on your purpose every day, keeps the boredom away.”

Guido van de Wiel (Wheel Productions) is organisatiepsycholoog, ghostwriter en verbonden aan Verdraaide organisaties en de Veranderbrigade. Hij schreef boeken zoals Durf het verschil te maken (best verkochte verandermanagementboek van 2018), Organiseren met toekomst en Innoveerkracht. Hij is executive coach bij TIAS School for Business and Society en bij RSM. Trendwatcher of the Year.



Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:
Nog geen reacties geplaatst