Ik zoek een...

Actueel - Nieuws

Coaching, een vak in ontwikkeling

ma 23 mei 2011 - Yvonne Burger

In Volkskrant Magazine van afgelopen zaterdag stond een hilarisch én tegelijkertijd tenenkrommend artikel over coaching. Terechte aandacht voor een fenomeen wat de afgelopen 10 jaar in Nederland een behoorlijke vlucht heeft genomen. Kennelijk luisteren mensen steeds minder goed naar elkaar - in een steeds verder individualiserende samenleving - en zijn mensen in staat en bereid om ieder luisterend oor te betalen voor verleende diensten.  

Nu ben ik sinds 10 jaar bekend met en actief op dit vakgebied maar zelfs ik was verbaasd over de veelkleurigheid van het tegenwoordige aanbod, met name op het gebied van personal coaching. Stiltecoaches, hooggevoeligheidcoaches, ontslagcoaches, flirtcoaches, lachcoaches, je kunt het zo gek niet bedenken of het bestaat.

In het artikel wordt vooral ingegaan op de particuliere markt maar niet op het feit dat coaching ook een snelgroeiende leerinterventie is in organisaties. Zowel binnen de overheid als het bedrijfsleven zijn op alle niveaus zijn coaches actief. Ook in de directiekamers van grote bedrijven zijn  ‘executive coaches’ te vinden die als sparring partner ondersteunen bij professionele en meer persoonlijke vraagstukken.  En dat is niet voor niets.  Want leren en ontwikkelen zijn van belang in een kennisintensieve maatschappij en coaches bieden vaak op maat individuele leertrajecten aan, wat als zeer effectief en efficiënt ervaren wordt in vergelijking met leren in een groep.

Wat uit het artikel in VK Magazine én uit de praktijk helaas blijkt is dat de meeste coaches elkaar voor beunhaas uitmaken, terwijl ze zelf erg tevreden zijn over hun eigen aanbod.  Alsof dit het vertrouwen zou versterken in dit vrij nieuwe vak! Het feit dat beroepsgenoten elkaar belachelijk maken en klagen over hun lage tarieven draagt niet echt bij tot een professioneel imago. Gelukkig zijn er in de afgelopen jaren wel veel serieuze activiteiten ondernomen om dit jonge vak te professionaliseren, mede onder druk van de markt waar de voordelen van coaching worden ervaren.  Er zijn verschillende serieuze opleidingen. Aan de Vrije Universteit zijn inmiddels twee leerstoelen op het gebied van coaching geinstalleerd. Er wordt aan verschillende universiteiten (promotie) onderzoek gedaan naar de effectiviteit van coaching en de werkzame bestanddelen in de diverse methodieken. Er is een beroepsvereniging actief (de NOBCO) en er zijn verschillende manieren waarop je als coach kunt accrediteren, waar met name grote bedrijven in zijn geïnteresseerd omdat zij niet met iedereen willen werken.  

Ook zijn er inmiddels veel (internationale) publicaties verschenen want coaching is een wereldwijd beroep waar wetenschappers in verschillende landen mee bezig zijn, juist omdat het zo’n efficiente leervorm is. Voor coaches valt er ook wel iets leren uit onderzoek naar de effectiviteit van therapie.  Interessant is bijvoorbeeld dat uit onderzoek blijkt dat het eigenlijk niet zoveel uitmaakt welke methode je hanteert. Ze zijn ongeveer allemaal even effectief, mits je ze vol overtuiging toepast. En als je dit doet, dan verklaart dit slechts 8 procent van de effectiviteit. Er is namelijk nog een aantal andere factoren van belang dat te maken heeft met de persoonlijkheid van de coach zoals echtheid, authenticiteit, warmte, empathie, respect en het kunnen wekken van vertrouwen.  En gemeenschappelijke factoren zoals onbevooroordeeld kunnen luisteren, het aandragen van gedragsalternatieven, het bepreken van succeservaringen en het herinterpreteren van levenservaringen waardoor de zelfwaardering stijgt. En wat mij zelf vooral aanspreekt: de coachee aan het stuur te laten door met grote regelmaat te vragen naar het effect van je interventies en de kwaliteit van de relatie zoals die wordt beoordeeld door je klant. En feedback te vragen over wat je zelf kun verbeteren als coach ten behoeve van het veranderingsproces van je cliënt. Want die weet ten slotte het beste wat goed voor hem of haar is.

Er valt nog veel te ontdekken door verder onderzoek naar coaching.  En verdere professionalisering  - een beweging die ieder nieuw vak moet maken - zal er toe leiden dat het voor de klant steeds duidelijker wordt wie ze waarvoor kunnen inschakelen.    

Prof. dr. Yvonne Burger is hoogleraar aan de Vrije Universiteit en programmaleider van de postgraduate opleiding Executive Coaching.  Ze werkt daarnaast als organisatie-adviseur en coach.



Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:

Ellen de Lange-Ros - woensdag 25 mei 2011

Ik vind dat coaches verschrikkelijk worden onderschat. Waarom zou je wel een professional mogen inhuren voor het managen van je IT of boekhouding, maar niet voor de belangrijkste persoon in je leven (en werk), namelijk: jezelf! Natuurlijk is een goed gesprek met een naaste belangrijk en leuk. Maar ik heb maar bar weinig mensen met relevante ervaring in m'n omgeving met wie ik op niveau van gedachten kan wisselen en van wie ik tips krijg die mij als ondernemer helpen. Het is leuk hoor, om met die vriendin te borrelen die al 15 jaar bij een ministerie in loondienst is, maar zij geeft me weinig inspiratie hoe ik nieuwe producten kan lanceren of hoe ik als ondernemer en moeder m'n werk en prive in balans hou en nieuwe klanten trek. Een goede coach vertelt me dat in een paar uurtjes. Wil je serieus werk maken van een kennis-economie, dan moet je snappen dat er steeds meer energie nodig is om kenniswerkers optimaal te laten werken. Daarbij zijn vele specialismes nodig, die verder gaan dan alleen IT en boekhouding. Dus hebben we ook coaches en trainers keihard nodig. Juist om kenniswerkers te helpen zich te ontwikkelen en het maximale uit zichzelf te halen. Het is een illusie om te denken dat gezellig praten met een collega, vriend of familielid daarin kan voorzien. Als je dat denkt, dan heb je de essentie van een kenniseconomie nog lang niet begrepen. Een echte kenniseconomie kan niet zonder een veelheid aan coaches en specialisten die kenniswerkers op deelgebieden helpen zich verder te ontwikkelen. Laat die coaches lekker hun gang gaan, laat er vooraf volop concurrentie zijn. Het kaf wordt daarmee van het koren onderscheiden en de goede coaches komen bovendrijven. Overigens heb ik sterke vragen bij 'een leerstoel coaching'. Dat lijkt me dan weer zo algemeen, dat ik als ondernemer daar niets aan heb. Ik zweer bij de niche-coaches met een vergaand specialisme. Hen huur ik graag in om mij te helpen bij een specifiek probleem of een persoonlijke uitdaging. Juist door hun specialisme hebben ze ervaring en meerwaarde die ik in m'n vriendenkring niet vind. Zij hebben mijn probleem al bij vele andere klanten gezien en weten ook welke oplossingen me wel of juist niet verder helpen. Juist door hun specialisme kunnen ze me snel en effectief helpen bij mijn ontwikkeling. Ik kan veel op eigen kracht. En waar ik vastloop, gebruik ik graag een coach om me veel verder te laten groeien dan waar ik zelf was gekomen.

NumoQuest - woensdag 25 mei 2011

Ik vind het een aardige reactie waar ik, om verschillende redenen graag aanzienlijke kanttekeningen bij plaats. - Coachen U stelt het juist. Trek het blik open e je komt ze tegen. Het lijkt alsof plots half Nederland een coach is en de andere helft, vanuit de ogen van een coach..... vooral een coach nodig heeft. De vraag die je zou moeten stellen, weet die coach dan eigenlijk wel wat die ander werkelijk nodig heeft? Sta je wat minder stevig in je schoenen zou het zomaar kunnen dat je geloofd wat die of gene coach soms 'wauweld'. - Kennis van zaken Er zijn, m.i. twee hele duidelijke kenmerken die je als coach moet bezitten. Menselijk karakter inzicht, let wel, dat is totaal iets anders dan menselijk inzicht, en Mensenkennis. Bij dit laatste moet u bijvoorbeeld denken aan weten wat die ander onder normale omstandigheden zou zijn, diens karakter, en waar die graag voor staat, en het tweede of de 'mogelijk gewenste verandering' wel past binnen het karakter en de competenties van die ander. Als je dat niet weet? Blijf dan alsjeblieft met je vingers uit de buurt van jezelf als coach proberen te noemen laat staan te verkopen. Je kunt alleen iemand coachen wanneer je inzicht hebt in het karakter van die ander, zonder dat je die ander dat laat inkleuren en de mensen die dat kunnen, tenminste hier in Nederland? Die zijn werkelijk op twee handen te tellen. Ik heb menig artikel gelezen, menig statement en excuus gehoord wat je al of niet als coach zou moeten kunnen. Ik heb geen ellenlange praatsessies met coachees nodig om te begrijpen waar 'de schoen hem af en toe wringt' en dat is heel vaak gewoon een stuk zelfvertrouwen. Heb je daar altijd een coach voor nodig? Persoonlijk ben ik die mening niet toegedaan. Maar wanneer je dan toch een coach nodig hebt, zorg dan dat je iemand vinden kan die jou binnen de kortste weg op je 'eigen spoor' weet te zetten, iets waar veel coaches vaak niet eens in de buurt komen. Een registratie bij Nobco is absoluut geen enkele garantie dat....... Jammergenoeg.

Carola Pelder - woensdag 25 mei 2011

Het groeiende aanbod van coaches laat in mijn ogen vooral zien dat er een sterke ontwikkeling is, een sterk gemeenschappelijk verlangen naar innerlijke rust. Om tot jezelf te komen en jezelf te zijn. De rust die ontbreekt in deze hectische samenleving. Het verbaast me dat er nog steeds wetenschappelijk onderzoek nodig is om aan te tonen dat mensen veel beter functioneren als er aandacht en ruimte voor het realiseren van je persoonlijke wensen, idealen, ambities. Zolang we daar zelf niet voor open staan of in geloven, heb je anderen nodig die je helpen dit in te laten zien. Het geeft de kwetsbaarheid aan van onze samenleving. Blijkbaar zijn er redenen genoeg om ons onveilig te voelen. Of je nou coach heet, hulpverlener, moeder, vriendin etc. eigenschappen als warmte en veiligheid bieden, dat zou van iedereen moeten zijn.