Waarom coaching op de werkvloer nog steeds als taboe wordt gezien

ma 23 feb 2026

Veel leidinggevenden aarzelen om een coach in te schakelen uit angst voor vooroordelen. Volgens leiderschapscoach Margaret Jong wordt dat nog te vaak gezien als een zwakte: “Alsof je de werkdruk niet aankunt.” Voor wie een team of organisatie aanstuurt, ligt de drempel vaak nog hoger.

Jong, zelf zestien jaar leidinggevend, merkt dat de stap naar coaching groot blijft. “Er is angst voor imagoschade en om je kwetsbare kant te tonen. Mensen voelen zich soms schuldig of denken: kan ik dit niet zelf?” Sommigen willen zelfs na een traject geen review schrijven, of alleen anoniem, om niet te laten zien dat ze gecoacht zijn.

Vooroordelen over coaching op de werkvloer
Jong herkent de vooroordelen van dichtbij: als leidinggevende dacht ze zelf dat ze alles alleen moest kunnen. Toen de werkdruk te groot werd, leidde dat tot een burn-out. Een loopbaancoach hielp haar verder en zag haar potentieel als coach, iets wat ze aanvankelijk afwees uit angst ‘nog een van de honderdduizend coaches’ te worden.

Bij een volgende leidinggevende rol botste ze opnieuw op dezelfde uitdagingen. Uiteindelijk besloot ze zich te certificeren als coach, maar schaamde zich jarenlang voor de titel en durfde pas na jaren een bordje met ‘hier woont een coach’ te plaatsen.

Uitdaging voor zelfstandige leiders
Leidinggevenden zijn vaak zelfstandige types die denken dat ze alles zelf moeten kunnen. Jong legt uit dat de druk om te presteren en het idee dat je ‘gekozen bent om het te kunnen’ het moeilijk maakt om hulp te vragen. Vooral beginnende leiders hebben baat bij een coach, omdat hun rol wezenlijk anders is dan die van een reguliere medewerker.

Een externe spiegel helpt om patronen en aannames zichtbaar te maken en biedt ruimte om te sparren zonder belangenconflicten. Je hoeft niet alles alleen te beslissen, en een coach kan net dat perspectief bieden om effectiever te groeien.

Coaching wordt steeds normaler
Hoewel het logisch is om als leidinggevende een coach in te schakelen, gebeurt dat nog niet altijd. Uit onderzoek van de NOBCO blijkt dat in 2025 een derde van alle coachees beginnende leiders zijn. Jong ziet dat vooral oudere werknemers nog vooroordelen hebben, terwijl jongere generaties – millennials en Gen-Z – bewuster omgaan met hun ontwikkeling en hulp vragen steeds normaler vinden.

Ook binnen organisaties verandert het beeld. Wanneer leiders zelf open zijn over coaching en om feedback vragen, geven ze het goede voorbeeld en neemt het stigma af dat coaching een zwaktebod zou zijn. (gebaseerd op: Intermediair)