Coaching als hulpbron bij werkstress

do 17 sep 2026

Kan coaching helpen om de balans tussen werkdruk en beschikbare hulpbronnen te herstellen? Onderzoekers van Eindhoven University of Technology onderzochten deze vraag vanuit het Job Demands–Resources-model (JD-R). Dit model maakt onderscheid tussen taakeisen, zoals de inspanning die nodig is om het werk en doelen te realiseren, en hulpbronnen, zoals steun van een leidinggevende. Wanneer taakeisen hoog zijn en hulpbronnen tekortschieten, kan dat ten koste gaan van welzijn en prestaties.

Voor het onderzoek volgden 123 managers uit dertien organisaties vier wekelijkse online coachingssessies van ongeveer een uur. De coaching werd verzorgd door 36 externe, professionele coaches. De onderzoekers brachten zowel kenmerken van de werkomgeving als het coachingsproces in kaart. Ze keken onder meer naar de steun van de direct leidinggevende, de inspanning die nodig was om doelen te bereiken, de reflectie van de coachee en de steun die de coachee van de coach ervoer. Na afloop rapporteerden de coachees over het bereiken van hun coachingsdoelen en de ervaren effectiviteit van de coaching.

Coaching staat niet op zichzelf. De steun die coachees vanuit de werkomgeving krijgen, blijkt samen te hangen met de opbrengst van de coaching. Vooral de steun van de direct leidinggevende is relevant. De onderzoekers zien daarin een aanwijzing dat coaching beter kan functioneren als hulpbron wanneer ook de werkomgeving de coachee ondersteunt.

Vervolgens onderzochten de auteurs wat er binnen de coachingsrelatie gebeurt. Daarbij bleek vooral de combinatie van de steun van de coach en de reflectie van de coachee van belang. Wanneer een coachee tijdens de sessies weinig reflecteerde, bleken vertrouwen in de coach en motiverende steun van de coach samen te hangen met betere coachingsuitkomsten. De steun van de coach lijkt daarmee een laag niveau van reflectie deels te kunnen opvangen.

De onderzoekers plaatsen coaching hiermee nadrukkelijk in het bredere geheel van werk. Coaching is volgens hen niet alleen een interventie gericht op de individuele coachee, maar kan functioneren als een job resource: een hulpbron die mensen ondersteunt bij het omgaan met taakeisen en het behalen van doelen. Tegelijkertijd laten de resultaten zien dat wat er op het werk gebeurt – in dit geval de steun van de direct leidinggevende – onderdeel is van het geheel waarin coaching plaatsvindt.

Voor coaches is dat een relevante gedachte. Wie met een coachee werkt rond werkdruk of stress, kijkt niet alleen naar wat er in de coaching gebeurt, maar ook naar de hulpbronnen die de coachee in het werk tot zijn beschikking heeft. De coaching kan daar een aanvullende hulpbron naast zijn, waarbij de relatie tussen coach en coachee en de actieve reflectie van de coachee mede bepalen wat de coaching oplevert.

Referentie
Nicolau, A. G., Demerouti, E., Van Gool, P. J. R., Kleingeld, A., & De Haan, E. (2026). Conceptualising executive coaching as a job resource for stress management: Using job demands-resource theory in an intervention field study. Coaching: An International Journal of Theory, Research and Practice, 19(2), 311–333. https://doi.org/10.1080/17521882.2026.2649594