Ik zoek een...

Actueel - Nieuws

De kracht van lichaamshouding

wo 26 jan 2011

Veel is geschreven over lichaamshouding. Wie groot is komt van nature dominant over; wie zich groter voordoet dan hij in werkelijkheid is, wordt door anderen ook behandeld alsof hij groter of sterker is. Rechtop lopen is belangrijk, leren we van jongsaf aan, want dat beïnvloedt niet enkel hoe een persoon zichzelf ziet; het beïnvloedt ook de manier waarop we door anderen worden behandeld.

Li Huang and Adam Galinsky van de Northwestern University in Illinois wilden weten in welke mate lichaamshouding zich verhoudt tot die andere ego-booster: managementverantwoordelijkheid. In hun bevindingen - gepubliceerd in Psychological Science - komen ze tot een opmerkelijke conclusie.

Ze onderwierpen 77 studenten aan een reeks tests. Eerst moesten ze een vragenlijst invullen met betrekking tot hun leiderschapscapaciteiten. Daarna werd aan de helft van de deelnemers verteld dat ze - op basis van de uitslagen van die test - in een volgend experiment als manager zouden fungeren; de andere helft als ondergeschikten. Terwijl ze op de start van het nieuwe experiment zaten te wachten, moesten ze deelnemen aan een ergonomisch onderzoek, waarbij ze in een bepaalde houding 3 tot 5 minuten in een speciale stoel moesten plaatsnemen. De helft van de deelnemers moest gebogen zitten, met de schouders naar voren en de handen onder de dijen geschoven. De andere helft zat in een uitvergrotende houding, met de benen gespreid en de armen naar buiten reikend.

Wat de deelnemers niet wisten, was dat beide tests irrelevant waren: met de uitslagen van de leiderschapstest werd geen rekening gehouden en de egonomische test was er evenmin een.

In de volgende test moesten de deelnemers een aantal fragmenten van een zin vervolledigen met het eerste wat in hen opkwam (Ik _id kon worden vervolledigd als Ik leid, maar ook als Ik bereid). Zeven van die fragmenten hadden betrekking op macht. Telkens een deelnemer een fragment vervolledigde met een machtswoord (leid ipv bereid) kreeg hij een punt.

Opmerkelijk genoeg scoorden de deelnemers die te horen hadden gekregen dat ze als manager zouden fungeren niet beter dan die die dachten dat ze ondergeschikten zouden zijn. Maar de manier waarop ze in de ergonomische stoel hadden moeten zitten maakte wel een verschil: ongeacht of ze manager of ondergeschikte zouden zijn, scoorden zij die in de uitvergrotende houding hadden gezeten gemiddeld 3,44 punten; zij die voorovergebogen hadden gezeten scoorden niet hoger dan gemiddeld 2,78 punten.

Om wat ze vermoedden bevestigd te zien testten Huang en Galinksy nog drie andere machtsgerelateerde zaken: wie eerst het woord zou nemen in een debat; wie bij een vliegtuigcrash als eerste hulp zou gaan zoeken en wie het zou opnemen voor een gevangene die onschuldig opgesloten zat. In alle drie deze gevallen kozen de deelnemers die in de uitvergrotende houding hadden gezeten vaker voor een actieve optie (eerst spreken, hulp zoeken, opkomen tegen onrecht) dan zij die voorvergebogen hadden gezeten.

Conclusie: wie kaarsrecht loopt met opgeheven hoofd krijgt niet enkel respect van anderen, hij heeft ook meer respect voor zichzelf.

Bron: Express.be



Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:
Nog geen reacties geplaatst